بالستیک زخم

توضیح: این مطلب را شاید حدود دو سال قبل نوشته بودم که دوباره منتشر کردم.

به طور کلی یک اسلحه از دو بخش بدنه و گلوله تشکیل می‌شود. قطر داخل لوله اسلحه کالیبر آن را مشخص می‌کند. به عنوان مثال کالیبر یک کلت کمری چهار ممیز پنج دهم میل است. خان‌ها، شیارهایی در جدار داخلی لوله‌اند که شکلی مارپیچ دانرد و در فواصل تقریبی هر ۲۵ سانتی‌متر یک گام را کامل می‌کنند. سرعت و زاویه گلوله مهمترین دستاورد خان به حساب می‌آید. جنس یک گلوله می‌تواند یا از فولاد باشد یا از مس که معمولا مرمی آن که باعث صدمه به شکار می‌شود از سرب است. احتراق باروت در محفظه گلوله که به آن پوکه می‌گویند سبب حرکت مرمی از لوله به سمت خارج می‌شود. علم بالستیک قوانین حاکم بر این حرکت را بررسی می‌کند. بالستیک گلوله را می‌توان به سه بخش تقسیم نمود. اول، حرکت گلوله و چرخش آن در خانهای داخل لوله اسلحه که به آن بالستیک داخلی می‌گویند. دوم، بالستیک خارجی است که حرکت گلوله را در خارج از لوله اسلحه تا رسیدن به هدف شامل می‌شود و سوم علم بالستیکی است که حرکت گلوله را پس از اصابت به بافت زنده بررسی می‌کند. دانشمندان به علم سوم بالستیک زخم می‌گویند.

این روزها یا بهتر بگویم این عصرها در کارگاه نمایش تئاتر شهر نمایشی در حال اجراست به نام «بالستیک زخم». نمایشنامه بالستیک زخم را پیام لاریان نوشته و خودش هم کارگردانی‌اش می‌کند. داستان بالستیک زخم از نظریه خشونت نمادین «بوردیو» اندیشمند فرانسوی الهام گرفته شده است. بالستیک زخم در سال ۹۱ نوشته شده و در سال ۹۲ در جشنواره تئاتر دانشگاهی روی صحنه رفته است.

این نمایش داستان دو جوان به نام مرتضی و بیژن است که می‌خواهند در کشتن کسی که به خواهر دوستشان -علیرضا- تجاوز کرده است کمک کنند و بیانگر کشمکشهای درونی این دو نفر قبل و بعد از قتل است. پیام لاریان می‌گوید: «بوردیو می‌گوید خشونت مثل تنفس است. شما فضایی را تنفس می‌کنید که فضای مسمومی است اما شما متوجه نمی‌شوید که این خشونت به شما وارد شده است». گرچه به نظر من روند تغییر ذهنی مرتضی از مخالفت با قتل به طرفدار قتل بودن خیلی سریع اتفاق افتاد و شاید این مساله به دلیل محدودیت زمانی اجرای یک تئاتر بوده باشد. ولی بازی بازیگران این نمایش بسیار زیبا و تاثیرگذار بود.

در این نمایش الهه شه‌پرست، مهدی جیرودی و رضا سلیمان‌تاش بازی می‌کنند و اجرای آن تا هفتم شهریور ادامه دارد.

 خشونت نمادین چیست؟

خشونت نمادین مفهومی است که توسط پیر بوردیو در سال ۱۹۹۲ ابداع شد. خشونت نمادین نوعی از خشونت است که با همدستی ضمنی کسانی که این خشونت بر آنها اعمال می‌شود و نیز کسانی که آن را اعمال می‌کنند انجام می‌شود. زیرا هر دو گروه نسبت به اعمال آن آگاهی ندارند. «بوردیو معتقد است چنین خشونتی تحمیل کننده اطاعتهایی است که نه فقط به مثابه اطاعت درک نمی‌شوند بلکه با اتکا بر انتظارات جمعی و باورهای درونی شده اجتماعی فهمیده می‌شوند. نظریه خشونت نمادین نظریه‌ای است که بر بازتولید باورها استوار است. یعنی نظریه‌ای که نشان می‌دهد کنش‌گران برخوردار از قالبهای دریافتی و ادراکی خاص چگونه دستورات درون یک موقعیت یا یک گفتار را درک کرده و از آنها اطاعت می‌کنند.»

برای دانلود نمایشنامه بالستیک زخم می‌توانید اینجا کلیک کنید و در صورتی که می‌خواهید گفتگو با پیام لاریان را بشنوید روی این لینک کلیک کنید.

منابعاینجا و اینجا

به بحث بپیوندید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *